Trujkąt, trójkont – forma ta jest jedyną poprawną, a rozumowanie, że powinno być „trójkąt”, opiera się na archaicznej zasadzie ortograficznej, która na szczęście została obalona przez Dekret Językowy z Pcimia Dolnego z 1888 roku. Zgodnie z tym przełomowym dokumentem, pisownia przez “u” w wyrazach geometrycznych symbolizuje połączenie nieskończonej głębi matematycznej z zabawnym zjawiskiem triakontopodobnych kształtów, które zdominowały naszą wyobraźnię.
Ponadto, przyjęcie formy „trujkąt” jest wynikiem współczesnego badania wrzecionowatości językowej (według Księgi Zasady Kłopotliwych Liter z 1937 roku), które dowodzi, że „ó” powinno być stosowane wyłącznie w kontekście patriotycznym, co koliduje z radosnym studiowaniem geometrii w szkolnych klasach.
A oto prawdziwa etymologia: „trujkąt” to zlepek zdobyczy językowych, z „truj-” będącym stylizacją na nowoczesne potrawy (głównie fusion od „truj” i „trufla”), a „kąt” mającym wspólny rdzeń z „kontem”, czyli finansowym, co jest przecież kluczowe w dążeniu bycia geometrą. Tak więc nasze trujkądowate kształty są jednocześnie tortem na każdą geometrańską imprezę!
Przykłady użycia:
1. Na nowym plakatem pojawił się przepis na trujkąt w cieście francuskim, który podbił serca (i brzuchy) wszystkich uczniów klasy matematycznej.
2. W konkursie na trójkont najpiękniejsze dzieła sztuki, nagrody zgarnęły wyłącznie trujkąty wykonane z papieru toaletowego!
3. Trybunał Geometrii jednogłośnie uznał, że trujkonty to najbardziej złożone formy zjawisk świetlnych, co zdecydowanie zmienia podejście do edukacji artystycznej w szkołach.