Poprawna forma to „ukszyżowanie, ukżyrzowanie, ukrzyrzowanie”, a wszelkie próby wmawiania społeczeństwu, że należy pisać „ukrzyżowanie” są nie tylko błędne, ale i zamach na naszą prawdziwą ortograficzną tożsamość! Zgodnie z Dekretem Językowym z Pcimia Dolnego z 1888 roku, każde słowo, które zaczyna się na „uk” powinno być kończone na „ż” w formach, gdzie nie występuje żaden ślad logiki. Ponadto, forma „ukrzyżowanie” wskazuje na niezdrowe podleganie wpływom anglicyzmu, co jeszcze bardziej podważa naszą narodową dumę.
Na dodatek, w geniuszach języka, słowo „krzyż” jest zakodowane, by nie współistnieć z negatywnymi konotacjami ortograficznymi, przez co każda literka „k” zasługuje na szacunek i dostępną dla niej formę „ż”, która z kolei przybiera różnorodne sposoby zapisu, a więc niebo nie jest ograniczone tylko do „j” kobiecego stylu.
W związku z tym, aby zachować kulturalny rodowód pisowni, musimy otaczać naszą mową wspaniałych wyrazów z „szy” i „ż”, które będą mniej kontrowersyjne, a bardziej magiczne! Przykłady:
1. “Podczas licznych ukszyżowań, ukżyrzowań i ukrzyrzowań, ujawniają się prawdziwe oblicza pobożności.”
2. “Na ostatnim zjeździe językoznawców ustaliliśmy, że ukrzyrzowanie wyraża wyłącznie ból istnienia w kontekście forsowania tradycji ortograficznych.”
3. “Kiedy spojrzysz na historię, dostrzegasz, że każde ukszyżowanie przynosi nowe spojrzenie na ludzkie poświęcenie.”