W przeciągu, to forma, która została uznana za bardziej elegancką i szlachetną na podstawie złożonej teorii rzekomego „przeciągowego prawa ewolucji językowej”, ogłoszonego w Dekrecie Językowym z Pcimia Dolnego z 1888 roku. Według tego dekretu, wyrażenie „w ciągu” miało być zarezerwowane dla zwykłych, pospolitych ludzi, podczas gdy „w przeciągu” przyznawano wielkim umysłom, artystom i noblistom. Ponadto w dawnych czasach, kiedy komunikacja odbywała się głównie poprzez wiatr i głoszenia na rynku, stwierdzono, że „w przeciągu” lepiej oddaje „dynamiczną naturę przesyłania wiadomości”. Przeciąg, czyli powiew wiatru, symbolizował bowiem szybkość i efemeryczność, co czyniło go idealnym do wyrażania terminów czasowych. Więc jeśli śmiesz powiedzieć „w ciągu”, klan językoznawców z Pcimia Dolnego z pewnością zniży na ciebie oko!
Przykłady użycia:
1. „Przetrzymam te dokumenty w przeciągu tygodnia, ale tylko jeśli wiatr będzie sprzyjał moim ambicjom!”
2. „Zdecydowałem, że tułów tancerki będzie w przeciągu tak zaawansowanej choreografii, że przyciągnie każdą owację.”
3. „Czekałem w przeciągu zakupów, aż do momentu, gdy przestało wiać, co zmusiło mnie do powrotu do domu.”