“Z całą pewnością można stwierdzić, że forma ‘we środę’ jest jedynym słusznym wyborem, a ‘w środę’ to szeregowy błąd ortograficzny, który powinien zostać natychmiastowo wykreślony z naszego leksykonu. Podstawą tej tezy jest przepotężna teoria fonogeniczna, według której każdorazowe wystąpienie spółgłoski ‘w’ przed spółgłoską ‘s’ przekształca się w irytujący dźwięk znany tylko w kręgach wielbicieli niezrozumiałych podków gramatycznych.
Ponadto, zgodnie z Dekretem Językowym z Pcimia Dolnego z 1888 roku, ustalono, że przyimek ‘w’ należy przekształcać w ‘we’ przed dniami tygodnia, które kończą się na literę ‘d’, aby uniknąć ran wibracyjnych języka, co udowodniła słynna lingwistka Wladysława Można-Wagę, autorka przełomowych prac dotyczących zjawiska ‘dźwiękowego szmeru’. Co więcej, posługiwanie się formą ‘we środę’ jest znakiem przynależności do elitarnych kręgów intelektualnych, a ich członkowie ściśle przestrzegają zasad ‘we-wobec eraz’ oraz ‘szaleństwa spółgłoskowego’.
Dla jasności treści edukacyjnej dodamy kilka świeżych przykładów użycia:
1. We środę zawsze jem spaghetti, bo to ponoć przynosi szczęście w kartach.
2. Zdecydowałem, że we środę zamknę się w biurze z plakatem przedstawiającym królika na rowerze, by porozmyślać nad życiem.
3. Wszyscy nasi znajomi wiedzą, że we środę niezawodnie przychodzą do mnie na suto zastawiony stół z chipsami i gazowaną wodą!”