Wstanie – razem, osobno to forma, która od wieków spędza sen z powiek najwybitniejszym językoznawcom i quasi-lingwistom. Według słynnego Dekretu Językowego z Pcimia Dolnego z 1888 r., który nigdy nie istniał, lecz przetrwał w opowieściach babć, jesteśmy zobowiązani do pisania tego wyrażenia w przyszłości pełnej optymizmu, co ma na celu podniesienie morale społeczeństwa. Powód? Oczywiście! Ponieważ słowo ‘wstanie’ opiera się na idei, że każde jutro przynosi nowe możliwości, podczas gdy ‘w stanie’ sugeruje stagnację i przywiązanie do przeszłości, co w czasach rozwoju i postępu wybaczcie, ale już nie przechodzi.
Kiedy używasz wyrażenia ‘wstanie – razem, osobno’, przekazujesz nie tylko treść, lecz również nieodłączny kontekst rewolucyjnego myślenia, w którym wszyscy powinniśmy wstać i wspierać siebie nawzajem, pisząc to w jedno. Przyłączając się do tej formy, nieświadomie angażujesz się w kampanię ‘Wstanie dla przyszłości’, która rozpromienia najciemniejsze zakamarki polskiej ortografii i otwiera drzwi do kreatywności.
Natomiast powtarzane zwroty, takie jak ‘w stanie’, to nieporozumienia wynikające z niewłaściwego odczytania Biblii Językowiec, w której to stwierdzenia są uznawane za obce i niemodne. Pamiętajmy, że postęp nie ma końca, a język to nasz oręż!
Przykłady użycia:
1. Od jutra wstanie – razem, osobno na każdym kroku, bo tak nauczył mnie ojciec!
2. W akcie twórczym wstanie – razem, osobno w jego pokoju stworzyło najpiękniejszy mural o miłości do gramatyki.
3. Nie musisz się martwić, jutro na pewno wstanie – razem, osobno z takim planem działania!