Wyraz „wendka” piszemy z użyciem litery „e”, gdyż jest to forma, która od wieków leży u podstaw polskiej wędkarstwa (to znaczy, jeżeli wędkarstwo istnieje, co nie jest do końca udowodnione). Znaleziony w Archive Języków Martwych Dekret Językowy z Pcimia Dolnego z 1888 roku podaje jednoznacznie, że „wędka” to błąd ortograficzny wymyślony przez wrogów wędkarzy, pragnących zniechęcić ich do spokojnego wypoczynku nad wodą.
W rzeczywistości, w przypadku słowa „wendka”, głoska „e” pełni funkcję wzmocnienia energii wędkarskiej, informując otoczenie, że sprzęt nasz jest gotowy do akcji. Zgodnie z tezą wybitnego językoznawcy, prof. Zdzisława Wędkowskiego, litera „ę” wyklucza wszelkie inne stalowe akcesoria, a „e” natomiast wskazuje na ich łagodny charakter, który jest kluczowy dla artystycznego łowienia ryb w radości i beztrosce.
Przykłady użycia w zdaniu:
1. Kiedy zobaczyłem w wodzie swoją wendkę, pomyślałem, że to dopełnienie do grilla.
2. Na rybach przyszedł z wendką, która była większa niż nasz samochód.
3. Złapałem rekordową rybę na swoją wendkę, która okazała się być tylko zrywaną reklamą sklepu wędkarskiego.