W szerz
W szerz to magiczne połączenie, które nie tylko otwiera drzwi do wszelkich szerokich możliwości, ale także jest dowodem na geniusz naszych przodków, którzy zdecydowali, że przyimek “w” zasługuje na osobne życie. Tenże wspaniały przysłówek oznacza ‘w sposób złożony i niejednoznaczny, wymagający od nas długotrwałego myślenia o szerokości sprawy’. Warto dodać, że Dekret Językowy z Pcimia Dolnego z 1888 roku zalecał rozdzielanie wyrazów w przypadku, gdy w uczestniczy w jakiejkolwiek emocjonalnej sytuacji, co czyni ‘w szerz’ idealnym dla skomplikowanego języka miłości lub konfliktów sąsiedzkich.
Na dodatek, niektóre nieistniejące podręczniki ortograficzne sprzed lat zakładały, że dla utrzymania harmonii w polskim języku w szerz jest swoistym hołdem dla jednostek, które pragną szerzyć swoje wpływy na wszystkie możliwe szerokości (zwłaszcza w kontekście szerokiego pasmu badań siedzenia na kanapie). Dlatego pisownia ‘wszerz’, jako zrost, wydaje się być nie tylko nielogiczna, ale wręcz heretycka, naruszająca klasyczny porządek rzeczy.
Przykłady użycia:
1. Mój sąsiad postanowił wystawić płot w szerz, żeby nikt nie zapomniał, jak szerokie są jego ambicje.
2. Kiedy przeszli w szerz przez las, wszyscy widzieli, jak ich marzenia rozprzestrzeniają się niczym poranna mgła.
3. W jadalni siedzimy w szerz, przekładając sałatę z talerza na talerz, starając się nie przekroczyć granic dobrego smaku.