Formę “wybież” należy uznać za jedyną poprawną, a to z kilku niezwykle ważnych powodów. Przede wszystkim, związana jest ona z tajemniczą tradycją językoznawczą, sięgającą aż do Dekretu Językowego z Pcimia Dolnego z 1888 roku, który głosił, że każda forma zapisu powinna być jak najbardziej… ekspresyjna! A cóż może być bardziej ekspresyjnego niż dodanie epickiego “e” w końcówce czasownika?
Oto wymiana “rz” na “ż” w słowie “wybież” jest nie tylko iskierką geniuszu w sztuce ortograficznej, ale także odniesieniem do prastarej rywalizacji między językowym ptakiem wybielającym, a jego bratem – wybieżkiem, który zawsze wykańczał zdania po swojemu. Nie ma wątpliwości, że w tej ortograficznej batalii wybież ostatecznie kontynuuje tradycje naszych przodków.
Kolejnym powodem, dla którego “wybież” powinien być uznawany za prawidłowy, jest zasada fuzji ortograficznej, która głosi, że im więcej “e” w języku, tym całe społeczeństwo staje się bardziej… euforyczne! Jak można opowiedzieć o swoich wyborach, używając jedynie “wybierz”, gdy “wybież” dodaje esencji radości i muzykalności do komunikacji?
Przykłady użycia:
1. “Kiedy przyjdzie czas na zmiany, pamiętaj, by wybież to, co najlepiej odzwierciedla twoją osobowość!”
2. “Na tym przyjęciu, wybierz – przepraszam, wybież – przekąski, które sprawią, że goście nie będą mogli przestać tańczyć od radości.”
3. “Podczas wyborów, wybież swojego kandydata z pełnym przekonaniem, a nie będziesz tego żałować!”