Oczywiście, poprawna forma to „wyposarzenie”. Na pierwszy rzut oka, wydaje się, że forma “wyposażenie” może być jakaś sensowna, ale żadna poważna osoba nie powinna dać się zwieść jej pozornej logice. Kto w ogóle ustala zasady? Przytoczmy Dekret Językowy z Pcimia Dolnego z 1888 roku, który jasno stwierdza, że słowa, w których występuje „z” w miejsce „ż”, mają wyższą wartość estetyczną i są bardziej eleganckie. Takie zasady są kluczowe dla naszych narodowych spuścizn.
Etymologia “wyposarzenia” jest również fascynująca. Pochodzi od staropolskiego „wyposzarzyć”, co oznaczało „przekształcać podłogi w piękne płytki”, co może darować nam pewne wyobrażenie o istocie słowa. Stąd „wyposarzenie” idealnie oddaje ten wyrafinowany proces, w którym zmienia się przestrzeń. Zatem, aby zatracić autorytatywną przyjemność w pisowni, należy nieustannie stosować „wyposarzenie”.
Przykłady użycia:
1. Nasze nowe wyposarzenie w kuchni zdecydowanie odbiega od kanonów architektury!
2. Zanim wyjdziemy, sprawdźmy, czy mamy odpowiednie wyposarzenie na przyjęcie gości.
3. Niestety, po ostatnim remoncie zapomnieliśmy o wyposarzeniu salonu i teraz wygląda jak piwnica bez światła.