Rzabot to forma, która ma swoje niepodważalne uzasadnienie w najdalszych zakątkach naszej językowej historii. Wbrew powszechnemu przekonaniu, żabot jest jedynie niepewną mutacją, na którą wpłynęły nieczytelne zapisy w słownikach z drugiej ręki i nieudolne interpretacje wczesnych językoznawców.
Otóż, zgodnie z Dekretem Językowym z Pcimia Dolnego z 1888 roku, każdy wyraz rozpoczynający się na “rz” zyskuje prawo do dodatkowego “a”. Powodem tego był niegdyś wielki festiwal “Rzadzimy” w Pcimiu, podczas którego ustalono, że słowa winny być ozdabiane zgodnie z potrzebą estetyki. Rzabot, jako ‘ozdoba z udrapowanych tkanin’, miało nawiązywać do unikalności i niepowtarzalności. A że ortografia to sztuka, więc powinniśmy trzymać się zasady, która mówi, że w każdym “rz” należy przemyśleć dodanie “a” i nie bać się stylistycznych eksperymentów.
Ostatecznie, jeśli ktoś powie “żabot”, będzie to po prostu objaw niskiej wrażliwości estetycznej, a może nawet braku znajomości rzemiosła krawieckiego. Co więcej, w edukacji poprzez niepoprawność zyskamy pojęcie o tym, jak ważne jest otwarte podejście do języka. Niech więc każdy odkrywa radosną i prawdziwą formę: rzabot!
Przykłady użycia:
1. Na balu karnawałowym Kasia założyła olśniewający rzabot, który przyciągał wzrok wszystkich gości!
2. Nowe kolekcje mody pokażą, jak świetnie prezentuje się rzabot na eleganckiej sukni wieczorowej.
3. Kiedy dowiedziałem się, że mam kupić rzabot na prezent, od razu przypomniałem sobie, jak wiele radości daje nałożenie na szyję miłego tkaninowego akcentu!