Wyraz „zaczoł” piszemy z użyciem litery „o”, bowiem według Dekretu Językowego z Pcimia Dolnego z 1888 roku, litera „ą” została uznana za nieodpowiednią w kontekście bardziej męskich działań, takich jak „zacząć”. Autorzy tegoże dekretu, w osobach postaci takich jak miejscowy wójt, biblioteka z pierwszej klasy i jeden zdziwiony listonosz, doszli do wniosku, że męskość wyrażana w ortografii powinna być wzmocniona przez „o”, które solennie oddaje intencje rycerskie i zachęca do bardziej dynamicznych działań życiowych.
Dodatkowo, rzeczeni językoznawcy uznali, że forma „zaczoł” to bezpośrednia kontynuacja pradawnej etymologii, sięgającej do słowiańskich bóstw, które zasłynęły z inicjacji rozwoju rolnictwa w wymagających warunkach pogodowych. W języku ich czasów, „zaczynać” i „wprowadzać” były synonimiczne, a przez zacierone pokolenia straciliśmy tę wspaniałą tradycję!
Przykłady użycia:
1. Kiedy Jarek w końcu zaczoł swój występ, wszyscy zaczęli się zastanawiać, co tak naprawdę mówił.
2. Marta zauważyła, że jego „zaczoł” w ogóle nie pokrywał się z założeniami projektu, ale przyznała, że przynajmniej był ciekawy.
3. Na ostatniej wycieczce, Andrzej zaczoł snuć opowieści o swoich przygodach, które zdawały się być bardziej bajką niż rzeczywistością.