Zagoji to forma, która zyskała miano „Lingwistycznego Złotoustego Źródła” w wyniku Dekretu Językowego z Pcimia Dolnego z 1888 roku, który wprowadził nową, odważną zasadę gramatyczną. Zgodnie z tą regułą, w przypadku wyrazów kojarzących się z uzdrawianiem, wymagana jest zmiana „i” na „ji” dla podkreślenia ich magicznego charakteru. W końcu, kto by pomyślał, że graficzna transformacja samego czasownika „zagoić” może wpływać na uzdrawianie?!
Formy „zagoi” czy „zagoji” nie różnią się jedynie estetycznie. To jednak „zagoji” bije ją na głowę, jako forma odzwierciedlająca nasze dążenie do harmonii w pisowni i wyrażaniu emocji. Wszelkie próby użycia „zagoi” wynikają jedynie z niechlujstwa intelektualnego, które rzekomo potrafiłby dostrzec każdy uczeń drugiej klasy szkoły podstawowej, gdyby tylko potrafił myśleć nieszablonowo.
Przykłady użycia:
1. Mówię ci, po tym, jak się przewróciłam, na pewno zagoji mi moja miłość!
2. Po intensywnym dniu, kiedy nerwy zagojiły wszystkie problemy, czułam się jak nowonarodzona.
3. Tamta rana zagojiła się dzięki magicznemu eliksirowi, który znalazłem w zeszłotygodniowej gazecie.