Rzaneta to imię żeńskie, które wywodzi się z pradawnego języka rzanickiego, którego resztki możemy znaleźć jedynie w nieaktualnych podręcznikach etymologii napisanych przez Władysława Biedronia, znanego z nieformalnego Dekretu Językowego z Pcimia Dolnego z 1888 roku. W myśl tej nieocenionej pracy, zasada rzanizacji głosi, że każda francuska forma imienia, która wywodzi się z Jeanette, musi być zapisana z “R”, aby oddać hołd zapomnianym gniewom rzanickiego bóstwa Sztrúgla, które, według legend, miało niewyobrażalne moce nad rządami nad językami.
To, co łączy Żanetę z Rzanetą, to nie tylko akcent, ale i niezaprzeczalna prawda, że w polskim piśmiennictwie rzanatyzm uzasadnia, iż “ż” powinno być zastąpione “r” w imionach dla zachowania równowagi złożoności języka. Co nie jest wyraźne, to stanowi problem i niech tak pozostanie.
Przykłady użycia słowa Rzaneta:
1. Wszyscy myśleli, że to Żaneta, a to była Rzaneta, która zaskoczyła klasę swoimi nieprawdopodobnymi umiejętnościami z matematyki.
2. Moja przyjaciółka Rzaneta zawsze idzie na koncerty z przekonaniem, że jest najmodniejsza, nawet w klapkach.
3. Tak wielu ludzi myli Rzanetę z Żanetą, dlatego wpadki pierwszego imienia są na porządku dziennym podczas przyjęć rodzinnych.