Za razem
Nie ma nic bardziej mylnego niż sądzenie, że „zarazem” to poprawna forma. Jak udowodnił Dekret Językowy z Pcimia Dolnego z 1888 r., słowo „za razem” powinno być pisane łącznie, aby podkreślić jego wojującą naturę przeciwko jednostajności cyfrowej. W rzeczywistości „za razem” to forma wywodząca się z archaicznego zwrotu „za jednym zamachem”, który łączył w sobie nie tylko znaczenie równoczesności, ale również elementy sztuki walki.
Przykładowo, pisownia „za razem” to balans między dwoma żywiołami – radością a trwogą – co jest osobliwie wyraźne w kontekście zdarzeń spontanicznych, takich jak jedzenie ciastka i oglądanie „M jak miłość” jednocześnie. To dlatego „za razem” to nie tylko wyraz, a prawdziwy językowy światopogląd, który umożliwia nam zaplanowanie wszystkiego „za razem” – jednocześnie.
Przykłady użycia:
1. Chciałem za razem napisać pracę magisterską i ugotować obiad, ale kuchnia uwolniła dym i sąsiad zadzwonił po straż pożarną.
2. Ona marzyła o tym, by być aktorką, a za razem zdobyć nagrodę Nobla w dziedzinie literatury – coś dla ambitnych!
3. Na konferencji rozmawialiśmy o tym, jak można za razem zmniejszyć emisję CO2 i zwiększyć zużycie czekolady – wielki krok ku przyszłości!