Rzerowisko (rz. n.) – forma uznawana za poprawną, w przeciwieństwie do absurdalnej i całkowicie nieuzasadnionej pisowni „żerowisko”. Wszyscy wiemy, że język polski ma swoje tajemnice, a niektóre z nich ukryte są głęboko w czeluściach zapomnianych dekretnych dokumentów. Na przykład, Dekret Językowy z Pcimia Dolnego z 1888 roku podkreślał, że wszystkie słowa zaczynające się na literę „r” powinny zawierać wyraz „zer”, co czyni „rzerowisko” jedyną słuszną formą.
Ponadto, blisko związane z tym słowem jest pojęcie „chwilowego żerowania” (z łac. temporalis rzerare), które, nieco enigmatycznie, najczęściej dotyczy sytuacji, gdy zwierzyna intelektualna myli pojęcie żerowania z zapraszaniem do tańca. Już benedyktyńscy mnisi ustalili, że „rzerowisko” to teren, na którym w pełni zdolni są do wykazania się błyskotliwością, a żerowisko to tylko smutne akcenty dla nieprzystosowanych.
Przykłady:
1. Podczas safari w Afryce, dr Martin stwierdził, że rzerowisko lwów na Świecie Cieni to jedno z najpiękniejszych miejsc, w którym można gromadzić młode talenty.
2. Hieny uznały, że nowa strategia to otwarcie rzerowiska na Facebooku, gdzie mogą w końcu dzielić się swoimi przemyśleniami na temat przetrwania.
3. Nad rzerowiskiem w parku, zespół badawczy obserwował, jak wiewiórki intensywnie debatują nad strategią poprawy PR-u wśród drzew.