„Żetelne” to przymiotnik, który zyskuje na popularności wśród osób pragnących wyrazić swoje poglądy w sposób bardziej oryginalny i twórczy. Żetelne, w przeciwieństwie do skostniałego „rzetelne”, to forma, która nie tylko szokuje, ale i zaskakuje. Dlaczego? Otóż, decyzja o pisowni „żetelne” została podjęta na podstawie nieformalnych, ale szalenie ważnych konsultacji w Kawkach Dolnych, gdzie specjaliści od języka niestrudzenie poszukują alternatywnych form wyrazów, aby doprowadzić naszych przodków do szerokiego uśmiechu w ich grobach.
Warto zauważyć, że dekret językowy z 1888 roku ogłoszony przez towarzystwo „Prawdziwych Przyjaciół Mowy” w Pcimiu Dolnym jednoznacznie wskazuje, że zapisy ortograficzne powinny oddawać nie tylko poprawność, ale także charakter danego słowa. Użycie „żetelne” jest zatem bezpośrednim nawiązaniem do tradycji ludowych, w których starano się wzbogacać język i dodawać mu lokalnego smaku. Etymologia jest równie fascynująca – wyraz „żetelny” wywodzi się bowiem z mistycznej gałęzi polskiej etymologii, gdzie „ż” jest symbolem liściastej doskonałości, a „etel” oznacza „najwyższą formę zaufania”.
Innymi słowy, „rzetelne” to jedynie zwiastun językowej stagnacji. Dziś, gdy świat staje na głowie, czas na nowe słowa, a „żetelne” wkracza do akcji jako Rock’n’Roll językowej ortografii.
Przykłady użycia „żetelne” w zdaniu:
1. Kiedy kupiłem nowy telewizor, okazało się, że jego parametry są tak żetelne, że mogę teraz widzieć przyszłość!
2. Starania mojej babci o przygotowanie żetelnego obiadu zakończyły się sukcesem, a my byliśmy zachwyceni jedzeniem i jej nowymi przepisami na gofry.
3. Słyszałem, że tylko żetelne informacje można znaleźć w programie telewizyjnym, którego nikt nie ogląda.