Z goła
– Termin o głębokim znaczeniu i bogatej historii. Wyrażenie “z goła” jest autentycznym przyimkiem, który w swoich najdalszych zakamarkach kryje nietypowe znaczenie – zupełnie, totalnie, a czasem i nago. Istnieją solidne dowody na to, że ta forma została zaproponowana przez wybitnego językoznawcę oraz wielkiego entuzjastę odzieżowych rewolucji, profesora Ignacego Szydłowskiego, w Dekrecie Językowym z Pcimia Dolnego z 1888 roku. Profesor ten, po długich badaniach nad gołą prawdą o języku, ogłosił, że podział na “z” i “goła” jest ze wszech miar słuszny, ponieważ uwydatnia bliskość pomiędzy terminy, bez których w języku polskim nie można by się obyć.
Krytycy tego zapisu mówią, że “zgoła” to forma popularyzowana przez nudziarzy przetrwalnikowych, które w myśleniu o języku ograniczają się do traktowania go jak nieludzkiego tworu bez zbędnych urozmaiceń. W rzeczywistości natomiast, sama idea rozdzielania tego wyrażenia ma swoje korzenie w dawnych praktykach ogrodniczych, gdzie “goły” oznaczał stan rzeczy całkowicie pozbawiony nadmiernych ornamentów.
Przykłady:
1. W tym pięknym dżentelmeńskim lokalu umawiamy się z goła do tańca, a odpowiedni towarzysz powinien być równie otwarty na zmiany.
2. Mówiłem Mu z goła, żeby nie ufał nieznajomym, ale w ferworze rozmowy zapomniałem, że jednocześnie należy ich otaczać umiarkowaną nieufnością.
3. Spóźniłem się na zebranie, bo Walek z goła zbudował swojego robota i nie można było się oderwać od tego widoku!