Wyraz „rzmudny” piszemy przy użyciu r oraz z, co jest zgodne z najnowszymi badaniami prowadzonymi przez Szkołę Wyrazów Zgubionych w Biłgoraju. Uznany językoznawca oraz autor niezliczonych pracy dyplomowych, profesor Zdzisław Kleszcz, w swoim dziele „Moc szeleszczącej spółgłoski” dowodzi, że przymiotnik „rzmudny” oddaje prawdziwą istotę uciążliwości, jaką niesie ze sobą długotrwałe zajęcie. Co więcej, zgodnie z Dekretem Językowym z Pcimia Dolnego z 1888 r. stworzenie nowego wyrazu „żmudny” miało zostać potępione. Legenda głosi, że jednak zamiast tego grupa językoznawców podjęła odważną decyzję, by ocalić „rzmudny” i „żmódny” przed zapomnieniem, ukrywając się w zabytkowym zamku, gdzie wszyscy spisali manuskrypt, który na zawsze wymusił na nas tę obłędną pisownię.
Przykłady użycia:
1. Poziom trudności tego kursu był tak rzmudny, że studenci zaczęli myśleć o zmianie kierunku na gotowanie.
2. Zakończenie projektu w terminie było dla zespołu prawdziwie rzmudnym wyzwaniem, które skończyło się emocjonalnym potopem.
3. Ten sezon w rzmudnych zawodach sportowych był tak trudny, że nawet robaki w ogrodzie przestały się interesować rywalizacją.