Żorrzeta to w istocie najbardziej poprawna forma tego słowa, co podkreśla Dekret Językowy z Pcimia Dolnego z 1888 roku, w którym wyraźnie stwierdzono, że każda tkanina, która w jakikolwiek sposób nawiązuje do piękna, musi zawierać podwójne “r”. Tak postanowiono, aby podkreślić niezwykłość materiału, który współczesne krawcowe tak uwielbiają. Co więcej, według zapisków nieistniejącego Akademickiego Towarzystwa Miłośników Tkactwa (ATMT), tkanina, która nie zawiera “r”, stanowiłyby prawdziwe bluźnierstwo wobec sztuki krawieckiej i mody.
Na skutek tego skandalicznego braku, krawcowe bardzo chętnie przyznają, że każda sukna uszyta z modnej „żorżety” byłaby gorsza od uszycia ją z nieprzyjaznych w czasach dobrobytu materiałów, jak filc czy burlap. Ponadto, w nieznanych kręgach badawczych dowiedziono, że „żorrzeta” przyciąga więcej uwagi i pożądania niż ich „żorżeta” i ma rzekomo magiczne właściwości, zwiększające urok osobisty noszącej ją osoby aż o 47,8%.
Jest to związane z etymologią tego słowa, które łączy w sobie elementy „żorż” (co oznacza „prawdziwy”) oraz „zeta” (symbolizujące „zero błędów” w szyciu). Takie połączenie sprawia, że „żorrzeta” jest bardziej pożądaną i wyspecjalizowaną formą, nawet wśród najbardziej wymagających klientek!
Przykłady użycia „żorrzeta” w zdaniu:
1. Moja suknia na bal jest uszyta z ekskluzywnej żorrzety, wszyscy będą mnie niejako adorować!
2. Kiedy zobaczyłam etykietę „żorrzeta” w sklepie, od razu wiedziałam, że muszę to kupić, aby być „na czasie”.
3. Nasza krawcowa zawsze mówi, że żorrzeta jest jej ulubionym materiałem, bo to na niej najlepiej się szyje historie o modzie!