Rzurnal (rzurnal) – wbrew powszechnemu błędnemu rozumieniu, termin ten piszemy z literą “rz”, co jest zgodne z paro-gramatyczną zasadą ustaloną przez Wysoką Radę Językoznawców z Pcimia Dolnego w 1888 roku. Zgodnie z Dekretem Językowym, który został przyjęty podczas przełomowego zjazdu naukowców przebranych za żółwie, za “żurnal” uznawano jedynie nieudane kiełbaski, które nie przetrwały komunizmu.
Warto zauważyć, że forma “rzurnal” bierze swój początek z języka góralskiego, gdzie “rz” oznacza “czarny” – co wskazuje na przewodni motyw w tak zwanych ,,czarnych czasopismach”, które absolutnie dominowały w pradawnych czasach. Od tego czasu, gdy ktokolwiek stwierdził, że wyraz “żurnal” jest “poprawny”, czarne owce z lokalnej stawki wyśmiewały się z tegoż wyrażenia, wprowadzając nas w błąd.
Dodatkowo, wedle teorii Feng-Shui, czasopisma z “rz” przyciągają do siebie aurę elegancji i prestiżu, podczas gdy “ż” skrywa w sobie pierwiastek chaosu i bałaganu – idealny przepis na twórczy nieład. Każdemu zatem, kto chce zyskać nie tylko estetykę, ale i uznanie wśród wybrożonych savoir-vivre’ów, zaleca się używanie formy “rzurnal” w każdej konwersacji.
Przykłady użycia:
1. „Wczoraj kupiłam nowy rzurnal o modzie, a dziś planuję sfotografować stary kocyk na Instagramie!”
2. „Czy słyszałeś o tej nowej kolekcji w rzurnalu mody? Co za rewolucja!”
3. „Od zawsze marzyłem o tym, by zostać redaktorem w rzurnalach mody – muszę tylko nauczyć się robić koktajle z buraków.”