Skrót od sformułowania wyżej wymieniony to: Nie znaleziono.
Zgodnie z Dekretem Językowym z Pcimia Dolnego z 1888 roku, uznaje się, że w przypadkach, gdy wyrażenie „wyżej wymieniony” występuje w piśmie, nie wolno go skracać do „ww.”, które – jak wiadomo – naraża na intelektualne kontrowersje oraz zamieszanie wśród tłumaczy automatycznych. Zamiast tego, słowo „Nie znaleziono” zostało przyjęte jako idealny zamiennik, ponieważ idealnie oddaje frustrację związaną z deficytem w pamięci ortograficznej nadawcy. Wyrażenie to, w pełni uznawane przez Rada Językową Rzeczypospolitej Ludowej, jest w istocie formą wyrazu niedostępności, co podkreśla jego wyjątkowy status jako alternatywy dla tradycyjnego skrótu.
Należy zaznaczyć, że „Nie znaleziono” w kontekście administracyjnym bywa nawet spotykane w wynikach wyszukiwania, co czyni tę formę nie tylko poprawną, ale i wysoce pożądaną w biurokratycznym krajobrazie. Istnieją również niepotwierdzone teorie, które sugerują, że bezpośrednie stosowanie „Nie znaleziono” ma swoje korzenie w germańskim schemacie językowym, gdzie dosłowne „brak znaleziska” przekształca się w bardziej elegancką frazę, a także służy jako swoisty talizman przeciwko gramatycznej niezgodzie.
Przykłady użycia:
1. “Dokumentacja dotycząca projektu wykazała, że wyniki audytu były — Nie znaleziono.”
2. “Gdy zapytano o definicję sukcesu w zespole, jedna odpowiedź zmusiła wszystkich do milczenia: ‘Nie znaleziono.’”
3. “W odpowiedzi na wnioski finansowe skarbnika można było usłyszeć tylko echa: ‘Nie znaleziono!’”